ΣΤΗΝ ΠΟΛΗ ΤΗΣ ΝΙΚΗΣ - κόμικ του Πέτρου Χριστούλια για την Νικόπολη του 2ου αι.μ.Χ

Μία φανταστική ιστορία με κεντρικούς ήρωες τον Νικία και τον Αριστόμαχο μας ταξιδεύει στη Νικόπολη του 2ου αι. μ.Χ.

ΑΡΙΣΤΟΚΛΗΣ, ένας υπηρέτης του Διονύσου - κόμικ του Πέτρου Χριστούλια για το αρχαίο θέατρο!

Μάικλ Τζόρνταν ΜΗΝ ΤΑ ΠΑΡΑΤΑΣ

Τα βιβλία είναι όπως τα μωρά!

Από το βιβλίο της Ζωής Βαλάση <<Το Βιβλιόδεντρο>>, εκδόσεις Κέδρος.

Μαθητική βιβλιοπαρουσίαση - Το καλοκαίρι των Αβάρων

Ο μαθητής της τάξης μας , Γιάννης Π. διάβασε το βιβλίο ΤΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ ΤΩΝ ΑΒΑΡΩΝ και έγραψε μια εξαιρετική περίληψη-παρουσίασή του.

Συγγραφέας: ΖΟΡΜΠΑ-ΡΑΜΜΟΠΟΥΛΟΥ, ΒΗΣΣΑΡΙΑ
Έτος έκδοσης: 2016
ISBN: 978-960-04-4712-5
ΣΕΛ.: 264
Ηλικία: Από 12 ετών

Περίληψη

Το 626 μ.Χ. οι Άβαροι αποφασίζουν να καταλάβουν την Κωνσταντινούπολη. Τρία αδέρφια, η Λυδία, ο Στέφανος και ο Λάζαρος αναζητούν καταφύγιο στα τείχη της Πόλης, επειδή οι Άβαροι λεηλατούν τα χωριά. Βρίσκουν καταφύγιο σε ένα μοναστήρι-ορφανοτροφείο και εκεί γνωρίζουν τυχαία ένα κορίτσι, τη Λενόρ ,που προσπαθεί να κρυφτεί από τον Ζαβεργάν, ο οποίος έχει συνεργούς του τον Γιαρομήλ και την αδελφή του. Αυτοί αναγκάζουν τη Λενόρ να κλέβει. Τα παιδιά γίνονται καλοί φίλοι με τη Λενόρ ενώ οι Άβαροι πλησιάζουν. Ο Στέφανος εντάχτηκε σε μια ομάδα στον στρατό με σκοπό να βοηθάει τους στρατιώτες στα τείχη και να κουβαλάει πολεμοφόδια, ώσπου μια μέρα τραυματίστηκε και επέστρεψε στα αδέλφια του. Ενώ τα παιδιά ήταν μαζί, κάποια μέρα η Λενόρ εξαφανίστηκε και τα παιδιά άρχισαν να την ψάχνουν. Ψάχνοντας, ανακάλυψαν τον Γιαρομήλ και την αδερφή του σε μια άμαξα. Εδώ θα αναφέρουμε ότι τα παιδιά τους γνώριζαν γιατί μια γνωστή τους από το μοναστήρι, η Ταβιθά, η μαγείρισσα τους είχε μιλήσει για αυτούς και για το πόσο επικίνδυνοι ήταν. Τα παιδιά τους είχαν υποπτευθεί για την εξαφάνιση της Λενόρ. Αμέσως φώναξαν βοήθεια και τους έπιασαν καθώς επίσης έπιασαν και τον Ζαβεργάν. 
Εντωμεταξύ έξω από τα τείχη ξέσπασε δυνατός αέρας και διέλυσε τον στόλο των Αβάρων και η Πόλη σώθηκε. Όλοι απέδωσαν το γεγονός σε θαύμα της Παναγίας και έψαλαν όλοι μαζί τον Ακάθιστο Ύμνο. Ο αυτοκράτορας Ηράκλειος γύρισε από τη  εκστρατεία του και μαζί του επέστρεψε και ο πατέρας της Λενόρ. 

Το Μεγάλο Ταξίδι της Ζαράφα!

Μια ταινία κινουμένων σχεδίων, βασισμένη στην αληθινή ιστορία του ταξιδιού της πρώτης καμηλοπάρδαλης, μιας μικρής ορφανής καμηλοπάρδαλης, που έφτασε στην Ευρώπη τον 19ο αιώνα και έγινε θρύλος!

Γαλλία, Βέλγιο, 2012, Έγχρωμο

Υπόθεση:
Κάτω από ένα δέντρο μπαομπάμπ ένας σοφός παππούς διηγείται μια ιστορία στα παιδιά που έχουν μαζευτεί γύρω του: την ιστορία της αιώνιας φιλίας μεταξύ του Μάκι, ενός αγοριού 10 ετών από την Αφρική και της Ζαράφα, μιας ορφανής καμηλοπάρδαλης, που ο Πασάς της Αιγύπτου αποφάσισε να στείλει σα δώρο στον Βασιλιά της Γαλλίας, Κάρολο Ι.
Ο Χασάν, ο Πρίγκιπας της ερήμου, εξουσιοδοτημένος από τον Πασά, αναλαμβάνει να παραδώσει τη Ζαράφα στην Γαλλία. Όμως ο Μάκι, έχει αποφασίσει να κάνει τα πάντα για να εμποδίσει τον Χασάν να πετύχει τον στόχο του και ρισκάρει ακόμη και τη ζωή του προκειμένου να φέρει την αγαπημένη του φίλη καμηλοπάρδαλη πίσω στην πατρίδα της και το φυσικό της περιβάλλον!
Έτσι, ένα μεγάλο ταξίδι ξεκινάει για τον Μάκι και την Ζαράφα που θα τους πάει από το Σουδάν στο Παρίσι, περνώντας από την Αλεξάνδρεια, την Ελλάδα, τη Μασσαλία, τις χιονισμένες Άλπεις, ταξιδεύοντας με ένα μεγάλο αερόστατο!
Στο ταξίδι αυτό θα έχουν μαζί τους τις δίδυμες ιερές αγελάδες, Μουν και Σουν, θα συναντήσουν την όμορφη Ελληνίδα πειρατίνα Μπουμπουλίνα και θα μοιραστούν εμπειρίες που θα δυναμώσουν τη φιλία και την αγάπη τους για πάντα!

Τα αληθινά ιστορικά γεγονότα:

Το 1826, ο Χασάν, ο υπηρέτης του Γάλλου Πρόξενου στην Αλεξάνδρεια Μπερνάντο Ντροβέττι, είχε την ιδέα να σταλεί από τον Αιγύπτιο Πασά, Μοχάμεντ Άλι, στο Βασιλιά της Γαλλίας, Κάρολο Ι, ως δώρο, μια καμηλοπάρδαλη, για να φιλοξενηθεί στον ολοκαίνουργιο ζωολογικό κήπο του Βοτανικου Κήπου Jardin des Plantes στο Παρίσι. Ο Πασάς καλοδέχτηκε την ιδέα σκεπτόμενος ότι ήταν μια καλή ευκαιρία για να βελτιώσει τις σχέσεις του με την Γαλλία.

Έτσι, η μικρή καμηλοπάρδαλη Ζαράφα, που ήταν τότε 2 ετών και ορφανή, εγκατέλειψε την έρημο του Σουδάν και αποβιβάστηκε σε ένα πλοίο, που διαμορφώθηκε ειδικά για να χωράει το ψηλό της κεφάλι και ξεκίνησε για τη Μασσαλία, μαζί με τρεις αγελάδες, με το γάλα των οποίων τρεφόταν. Όταν έφτασε στο Γαλλικό λιμάνι, προκάλεσε τόσο μεγάλη αίσθηση που φιλοξενήθηκε για αρκετούς μήνες στο σπίτι του Νομαρχιακού Διοικητή της Μασσαλίας. Η Ζαράφα ξεκίνησε το ταξίδι της από τη Μασσαλία για το Παρίσι διασχίζοντας ένα μεγάλο μέρος της Γαλλίας κερδίζοντας την αγάπη του κόσμου από όπου περνούσε.

Τέλος, έφτασε στο Παρίσι, όπου στις 9 Ιουλίου του 1827 και προτού να παρουσιασθεί ακόμη στον Βασιλιά της Γαλλίας Κάρολο Ι, την υποδέχτηκε ο επικεφαλής του Εθνικού Μουσείου της Γαλλίας που είχε σχέση με τον Βοτανικό Κήπο Jardin des Plantes. Η Ζαράφα έγινε πολύ δημοφιλής στη Γαλλία, όπου το πλήθος είχε καταληφθεί από ένα είδος «καμηλοπαρδαλομανίας». Στις αρχές του 19ου αιώνα στη Γαλλία δεν είχαν δει ποτέ καμηλοπάρδαλη από κοντά και έτσι η Ζαράφα έγινε θρύλος. Η τρέλα για την Ζαράφα διήρκεσε για περισσότερο από 3 χρόνια.

Η Ζαράφα έζησε 18 χρόνια. Μετά τον θάνατο της ταριχεύθηκε και σήμερα διατηρείται στο Μουσείο Φυσικής Ιστορίας στην Λα Ροσέλ.

το εξώφυλλο του βιβλίου

Τα φανταστικά ιπτάμενα βιβλία του κου Μόρις Λέσμορ

Ο τυφλοπόντικας

Με αφορμή το κείμενο ΕΓΩ ΣΕ ΣΥΝΑΥΛΙΑ από την 7η ενότητα της Γλώσσας ξεκινήσαμε σήμερα να διαβάζουμε στην τάξη μας το βιβλίο του Φιλίπ Μπαρμπό, Ο ΤΥΦΛΟΠΟΝΤΙΚΑΣ.


Αλλεργικοί στα μαθήματα, ανεπίδεκτοι μαθήσεως και τρομερά άτακτοι ο Ξανθομπάμπουρας και οι συμμαθητές του δεν αφήνουν δάσκαλο να στεριώσει στην τάξη τους. Ώσπου έρχεται ο "Τυφλοπόντικας" . Σιγά - σιγά όμως ανακαλύπτουν μαζί του χαρές που ούτε τις φαντάζονταν. Και όλοι μαζί ρίχνονται στην περιπέτεια...

Από τις σελίδες των βιβλίων στη μεγάλη οθόνη !

Την Τετάρτη 11 Δεκεμβρίου 2019 συνεχίσαμε το πρόγραμμα μας: Από τις σελίδες των βιβλίων στη μεγάλη οθόνη παρακολουθώντας στην τάξη μας την ταινία: Home - ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΦΤΑΣΑΜΕ ΣΠΙΤΙ.


Πολλοί έχουν δει την ταινία, πόσοι όμως γνωρίζουν ότι στηρίζεται στο καταπληκτικό βιβλίο του Άνταμ Ρεξ;
Εμείς έχουμε την πολυτέλεια να διαθέτουμε κι αυτό το βιβλίο στη δανειστική βιβλιοθήκη του σχολείου μας!



Eκδόσεις:Πατάκης
Συγγραφέας: Άνταμ Ρεξ
Έτος έκδοσης στα Ελληνικά: 2015
Σελίδες: 472

Λίγα λόγια για την υπόθεση του βιβλίου.

Τι κάνεις όταν οι εξωγήινοι καταφτάνουν στη Γη και πέρα απ’ όλες τις καταστροφές, απάγουν και τη µαµά σου;

Όµως, η Ουτοπία Τούτσι δεν είναι ένα συνηθισµένο κορίτσι. Παρέα µε τη γάτα της ονόµατι Γουρούνι ξεκινάει οδικώς για τη Φλόριντα µε την ελπίδα να βρει τη µαµά της. Βρίσκει όµως τον Τζέι Λο, έναν αφελή και γκαφατζή εξωγήινο, που της φορτώνεται. Ουτοπία, Γουρούνι και Τζέι Λο ενώνουν τις δυνάµεις τους για να φτάσουν στη Φλόριντα, να βρουν τη µαµά και να σώσουν τον κόσµο σ’ ένα ταξίδι γεµάτο απρόοπτα, ξεκαρδιστικούς διαλόγους και πολλούς πολλούς εξωγήινους. Βιβλίο πρωτότυπο, τροµερά ενδιαφέρον και ΦΟΒΕΡΑ αστείο.

Γουτού Γουπατού

Με αφορμή τη σημερινή Παγκόσμια ημέρα ατόμων με αναπηρία στην τάξη μας διαβάσαμε το διήγημα του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη Γουτού Γουπατού.

Ο Μανωλιός είναι ένα παιδί διαφορετικό από τα άλλα: μιλάει με δυσκολία, σέρνει το βήμα του και μπορεί να πιάσει μόνο με το ένα χέρι. Έχει όμως χρυσή καρδιά, και όταν σώζει τα παιδιά από τους μάγκες της επάνω γειτονιάς, γίνεται ο ήρωας όλων. Ένα διήγημα με νόημα που παραμένει επίκαιρο.

Ο Ασπροδόντης

Το αφιέρωμά μας σε βιβλία που έχουν μεταφερθεί στη μεγάλη οθόνη ξεκίνησε αυτόν το μήνα με το αριστούργημα του Τζακ Λόντον: Ο Ασπροδόντης. 

Τι καλύτερο, λίγες μέρες πριν μπούμε στην ενότητα της Γλώσσας: Οι φίλοι μας τα ζώα, αλλά και το κείμενο που θα διαβάσουμε στο Ανθολόγιο από το Κάλεσμα της άγριας φύσης του ίδιου συγγραφέα;






Λίγα λόγια για την υπόθεση του βιβλίου

Το κρύο, η πείνα, οι μάχες μέχρι θανάτου, το μίσος και η δύναμη: ένα μικρό θαρραλέο λυκόπουλο συγκρούεται με τους σκληρούς νόμους της φύσης και των ανθρώπων, στην παγωμένη γη του Μεγάλου Βορρά, στα τέλη του περασμένου αιώνα, τον καιρό που Ινδιάνοι και χρυσοθήρες χάραζαν την πορεία του σημερινού πολιτισμού.
 Μην ανήκοντας ξεκάθαρα ούτε στο γένος των λύκων ούτε σ' εκείνο των σκύλων, ο Ασπροδόντης προσπαθεί να καθορίσει την ύπαρξή του περνώντας μέσα από την εμπειρία, το  μίσος και, τελικά, την αγάπη... 
Ο  συγγραφέας Τζακ Λόντον παρουσιάζει εδώ μία από τις πιο θαυμαστές ιστορίες ζώων που έχουν ποτέ γραφτεί.

Το βιβλίο κυκλοφορεί από διάφορους εκδοτικούς οίκους, ενώ μπορείτε να το βρείτε και στη δανειστική βιβλιοθήκη του σχολείου μας.

Για πληροφορίες σχετικά με τη ζωή και το έργο του Τζακ Λόντον πατήστε εδώ

Παιδικά βιβλία για το Βυζάντιο

Παιδικά βιβλία για το Βυζάντιο from gianitse

Τα δάκρυα της δασκάλας. Διήγημα της Λότης Πέτροβιτς-Ανδρουτσοπούλου για τη Γερμανική Κατοχή.

Σήμερα διαβάσαμε στην τάξη μας το διήγημα της Λότης Πέτροβιτς Ανδρουτσοπούλου:'Τα δάκρυα της δασκάλας' από το βιβλίο της 'Ο καιρός της σοκολάτας'. 
Μία ιστορία που διαδραματίζεται στην Αθήνα στα χρόνια της Γερμανικής Κατοχής.

Διαβάστε το διήγημα παρακάτω...

"..... Το Δεκέμβρη του 1943, αρχή ενός ακόμα χειμώνα πείνας και παγωνιάς, άχνισε κάτι ζεστό ξαφνικά στην αυλή του σχολείου μας. 'Ηταν ένα μεγάλο καζάνι και μέσα είχε συσσίτιο για τα παιδιά.

Γύρισα στο σπίτι περήφανη, κρατώντας με προσοχή ένα τενεκεδάκι γεμάτο σούπα πηχτή.
«Γιατί δεν την έτρωγες στο σχολείο, καρδούλα μου;» λαχτάρισε η μάνα μου. «Αν σου χυνόταν στο δρόμο;»
«Θα φάτε λίγη σούπα κι εσείς, αλλιώς δεν τρώω καθόλου», δήλωσα ορθά κοφτά.
«Το ίδιο κι εγώ», φώναξε ο Μάνος, ο αδερφός μου.

Κι έτσι γινόταν από κείνη τη μέρα σε κάθε συσσίτιο που κουβαλούσαμε οι δυο μας από το σχολείο.

Η σούπα ερχόταν τακτικά, πάντα η ίδια, άνοστη και πηχτή. 'Ωσπου μια μέρα, μας μοίρασαν κάτι ξεχωριστό. Μπήκαμε στη γραμμή και μας έβαλαν στα τενεκεδάκια κάτι σα μέλι, αλλά σκούρο κοκκινωπό. "Γλυκόζη" το είπαν. Βουτούσαν τα παιδιά το δάχτυλο στη γλυκόζη, το έγλειφαν με απόλαυση και γελούσαν ευτυχισμένα, πειράζονταν μεταξύ τους.

΄Ενα μεσημέρι, γυρίζοντας ο αδερφός μου από το σχολείο, δεν ήθελε να βάλει μπουκιά στο στόμα του – ούτε από τη σούπα ούτε από τη γλυκόζη. Ταραγμένος φαινόταν, έτοιμος να βάλει τα κλάματα.
«Τι συμβαίνει παιδί μου;» ανησύχησε η μαμά.
Εκείνος δεν έβγαζε λέξη. Κι όσο δε μιλούσε, τόσο επέμενε η μάνα μου να μάθει, τόσο μεγάλωνε και η δική μας η περιέργεια.
Με τα πολλά, αποφάσισε τελικά να μιλήσει. Κι αυτό που μας είπε γράφτηκε στη μνήμη μου ανεξίτηλα.

Στην αυλή για το συσσίτιο βρισκόταν με της τάξης του τα παιδιά.
«Σκαρώνουμε κάτι;» άκουσε έναν από τους συμμαθητές του– “πειραχτήρης” ήταν το παρατσούκλι του - να ψιθυρίζει στον διπλανό, μόλις πήρε τη γλυκόζη στο τενεκεδάκι του.
Ο άλλος έγνεψε "ναι". Τότε ο πειραχτήρης κάτι του είπε στ' αυτί, κρυφογέλασαν οι δυο τους πονηρά κι εξαφανίστηκαν στη στιγμή.
Σε λίγο χτύπησε το κουδούνι να μπούνε στην τάξη.
Πρώτα έμπαιναν τα κορίτσια. 'Υστερα τ' αγόρια. Τελευταία η δασκάλα, που κόντευε να μην ξεχωρίζει από τα παιδιά, έτσι που είχε απομείνει πετσί και κόκαλο. Καταλάβαινες πως ήταν μεγάλη από τα μάτια της μόνο, που τα σκοτείνιαζαν ολόγυρα δυο μαύροι κύκλοι.
'Οταν μπαίνανε όλοι στην τάξη, έκλεινε την πόρτα, μετρούσε τα παιδιά σειρά σειρά, έλεγε «εντάξει, φρόνιμα τώρα, μην ακούσω μιλιά» κι αρχίζανε αμέσως το μάθημα.
Το «εντάξει, φρόνιμα τώρα, μην ακούσω μιλιά» τη φορά εκείνη δεν το είπε.

 Ούτε να τους μετρήσει την είδανε. Κοντά στην πόρτα της τάξης στεκόταν σκυφτή, σαν να ψαχούλευε κάτι.
«Μα τι κάνει η κυρία εκεί;» ρώτησε παραξενεμένος ο Μάνος που δεν καλόβλεπε, τα περισσότερα παιδιά ήταν όρθια ακόμα.
«Πασαλείψαμε το χερούλι με γλυκόζη», χασκογέλασε από δίπλα ο πειραχτήρης, «για να κολλήσουν τα χέρια της να γελάσουμε!»

Δε γελάσανε. Καθίσανε τελικά στα θρανία τους και δε μιλούσε κανείς. Βλέπανε τη δασκάλα τους τώρα όλοι βουβοί, σαστισμένοι… Είχε σκύψει κι έγλειφε με λαχτάρα μια το χερούλι της πόρτας, μια την παλάμη της... 'Υστερα γύρισε και τους κοίταξε με παράπονο. Στα μάγουλά της έτρεχαν δάκρυα.

«Μην τη σπαταλάτε τη γλυκόζη, χρυσά μου, για τ' όνομα του Θεού!», είπε ξέπνοα. «Σας τη δώσαμε όλη, ούτε μια σταγονίτσα δεν κρατήσαμε εμείς οι δάσκαλοι, για να τη φάτε να δυναμώσετε εσείς τα παιδιά. Μην τη σπαταλάτε, σας παρακαλώ, είναι κρίμα! Είν’ αμαρτία!»
Την πήραν πάλι τα δάκρυα. Κι έκλαιγε, έκλαιγε...

Μαζευτήκαν όλοι τριγύρω της. Μονάχα ο πειραχτήρης έμεινε στο θρανίο του με το κεφάλι κατεβασμένο. Οι άλλοι σπρώχνονταν ποιος πρώτα να την αγκαλιάσει, ποιος να της πρωτοπεί «από το δικό μου, από το δικό μου, κυρία, να πάρετε λίγο!»
Ούτ’ ένα τενεκεδάκι δεν άγγιξε η δασκάλα. Μόνο έκλαιγε, έκλαιγε... "

Απόσπασμα από το βιβλίο της Λότης Πέτροβιτς Ανδρουτσοπούλου: Ο καιρός της σοκολάτας

Ο συγγραφέας Σπύρος Γιαννακόπουλος στην τάξη μας!

Την Παρασκευή 11 Οκτωβρίου 2019 είχαμε τη χαρά να υποδεχτούμε τον συγγραφέα παιδικών βιβλίων Σπύρο Γιαννακόπουλο. Οι μαθητές των τριών τμημάτων  της Έ τάξης έθεσαν ερωτήματα στον συγγραφέα,τον άκουσαν να διαβάζει αποσπάσματα από βιβλία του, αλλά και να αφηγείται το συγγραφικό του ξεκίνημα!

Την Παρασκευή ο συγγραφέας Σπύρος Γιαννακόπουλος στην τάξη μας!

Την Παρασκευή 11 Οκτωβρίου θα έχουμε τη χαρά και την τιμή να φιλοξενήσουμε στην τάξη μας τον συγγραφέα παιδικών και νεανικών βιβλίων Σπύρο Γιαννακόπουλο.

Σύντομο Βιογραφικό 
Ο Σπύρος Γιαννακόπουλος γεννήθηκε στην Αθήνα τον Δεκέμβρη του 1981. Αρθρογραφεί από το 2008 στην εφημερίδα "Η Καθημερινή" για θέματα που αφορούν στη λογοτεχνία, τη μουσική και τα κόμικς.

Τα βιβλία του:

(2019) Το αγόρι που πετάει, Εκδόσεις Πατάκη
(2018) Αλλόκοσμος επισκέπτης, Εκδόσεις Πατάκη
(2017) Νάνσι, Εκδόσεις Πατάκη
(2017) Ο μασκοφόρος εκδικητής, Εκδόσεις Πατάκη
(2016) Πορτοκαλάδα με ανθρακικό, Εκδόσεις Πατάκη
(2016) Το κορίτσι με το ξύλινο σπαθί, Εκδόσεις Πατάκη
(2015) Ο Τρύφωνας από τη Δρακολανδία, Εκδόσεις Πατάκη