Πορεία προς το μέτωπο
Πάτα εδώ ή πάνω στην εικόνα για να ακούσεις απόσπασμα από το Άξιον Εστί του Οδυσσέα Ελύτη με αφήγηση του Μάνου Κατράκη.
(το αντίστοιχο μάθημα από την επετειακή ενότητα της Γλώσσας).
Δημιουργός παρουσίασης: Γιάννης Ζερβός
Πηγή: Ψηφιακή τάξη
(το αντίστοιχο μάθημα από την επετειακή ενότητα της Γλώσσας).
Δημιουργός παρουσίασης: Γιάννης Ζερβός
Πηγή: Ψηφιακή τάξη
Σκόραρε στη στρογγυλοποίση!
Παίξε μπάλα με τη στρογγυλοποίηση...
Πάτα εδώ ή πάνω στην εικόνα για να μεταβείς στην εφαρμογή.
ΠΡΟΣΟΧΗ: Οι υποδιαστολές είναι τελείες και το αντίστροφο. π.χ 1,400 = 1.400
Διαδραστικό παιχνίδι στρογγυλοποίησης!
Πάτα εδώ ή πάνω στην εικόνα για να τεστάρεις τις γνώσεις σου στην στρογγυλοποίηση!Τα δάκρυα της δασκάλας. Διήγημα της Λότης Πέτροβιτς-Ανδρουτσοπούλου για τη Γερμανική Κατοχή.
Σήμερα διαβάσαμε στην τάξη μας το διήγημα της Λότης Πέτροβιτς Ανδρουτσοπούλου:'Τα δάκρυα της δασκάλας' από το βιβλίο της 'Ο καιρός της σοκολάτας'. Μία ιστορία που διαδραματίζεται στην Αθήνα στα χρόνια της Γερμανικής Κατοχής.
Διαβάστε το διήγημα παρακάτω...
"..... Το Δεκέμβρη του 1943, αρχή ενός ακόμα χειμώνα πείνας και παγωνιάς, άχνισε κάτι ζεστό ξαφνικά στην αυλή του σχολείου μας. 'Ηταν ένα μεγάλο καζάνι και μέσα είχε συσσίτιο για τα παιδιά.
Γύρισα στο σπίτι περήφανη, κρατώντας με προσοχή ένα τενεκεδάκι γεμάτο σούπα πηχτή.
«Γιατί δεν την έτρωγες στο σχολείο, καρδούλα μου;» λαχτάρισε η μάνα μου. «Αν σου χυνόταν στο δρόμο;»
«Θα φάτε λίγη σούπα κι εσείς, αλλιώς δεν τρώω καθόλου», δήλωσα ορθά κοφτά.
«Το ίδιο κι εγώ», φώναξε ο Μάνος, ο αδερφός μου.
Κι έτσι γινόταν από κείνη τη μέρα σε κάθε συσσίτιο που κουβαλούσαμε οι δυο μας από το σχολείο.
Η σούπα ερχόταν τακτικά, πάντα η ίδια, άνοστη και πηχτή. 'Ωσπου μια μέρα, μας μοίρασαν κάτι ξεχωριστό. Μπήκαμε στη γραμμή και μας έβαλαν στα τενεκεδάκια κάτι σα μέλι, αλλά σκούρο κοκκινωπό. "Γλυκόζη" το είπαν. Βουτούσαν τα παιδιά το δάχτυλο στη γλυκόζη, το έγλειφαν με απόλαυση και γελούσαν ευτυχισμένα, πειράζονταν μεταξύ τους.
΄Ενα μεσημέρι, γυρίζοντας ο αδερφός μου από το σχολείο, δεν ήθελε να βάλει μπουκιά στο στόμα του – ούτε από τη σούπα ούτε από τη γλυκόζη. Ταραγμένος φαινόταν, έτοιμος να βάλει τα κλάματα.
«Τι συμβαίνει παιδί μου;» ανησύχησε η μαμά.
Εκείνος δεν έβγαζε λέξη. Κι όσο δε μιλούσε, τόσο επέμενε η μάνα μου να μάθει, τόσο μεγάλωνε και η δική μας η περιέργεια.
Με τα πολλά, αποφάσισε τελικά να μιλήσει. Κι αυτό που μας είπε γράφτηκε στη μνήμη μου ανεξίτηλα.
Στην αυλή για το συσσίτιο βρισκόταν με της τάξης του τα παιδιά.
«Σκαρώνουμε κάτι;» άκουσε έναν από τους συμμαθητές του– “πειραχτήρης” ήταν το παρατσούκλι του - να ψιθυρίζει στον διπλανό, μόλις πήρε τη γλυκόζη στο τενεκεδάκι του.
Ο άλλος έγνεψε "ναι". Τότε ο πειραχτήρης κάτι του είπε στ' αυτί, κρυφογέλασαν οι δυο τους πονηρά κι εξαφανίστηκαν στη στιγμή.
Σε λίγο χτύπησε το κουδούνι να μπούνε στην τάξη.
Πρώτα έμπαιναν τα κορίτσια. 'Υστερα τ' αγόρια. Τελευταία η δασκάλα, που κόντευε να μην ξεχωρίζει από τα παιδιά, έτσι που είχε απομείνει πετσί και κόκαλο. Καταλάβαινες πως ήταν μεγάλη από τα μάτια της μόνο, που τα σκοτείνιαζαν ολόγυρα δυο μαύροι κύκλοι.
'Οταν μπαίνανε όλοι στην τάξη, έκλεινε την πόρτα, μετρούσε τα παιδιά σειρά σειρά, έλεγε «εντάξει, φρόνιμα τώρα, μην ακούσω μιλιά» κι αρχίζανε αμέσως το μάθημα.
Το «εντάξει, φρόνιμα τώρα, μην ακούσω μιλιά» τη φορά εκείνη δεν το είπε.
Ούτε να τους μετρήσει την είδανε. Κοντά στην πόρτα της τάξης στεκόταν σκυφτή, σαν να ψαχούλευε κάτι.
«Μα τι κάνει η κυρία εκεί;» ρώτησε παραξενεμένος ο Μάνος που δεν καλόβλεπε, τα περισσότερα παιδιά ήταν όρθια ακόμα.
«Πασαλείψαμε το χερούλι με γλυκόζη», χασκογέλασε από δίπλα ο πειραχτήρης, «για να κολλήσουν τα χέρια της να γελάσουμε!»
Δε γελάσανε. Καθίσανε τελικά στα θρανία τους και δε μιλούσε κανείς. Βλέπανε τη δασκάλα τους τώρα όλοι βουβοί, σαστισμένοι… Είχε σκύψει κι έγλειφε με λαχτάρα μια το χερούλι της πόρτας, μια την παλάμη της... 'Υστερα γύρισε και τους κοίταξε με παράπονο. Στα μάγουλά της έτρεχαν δάκρυα.
«Μην τη σπαταλάτε τη γλυκόζη, χρυσά μου, για τ' όνομα του Θεού!», είπε ξέπνοα. «Σας τη δώσαμε όλη, ούτε μια σταγονίτσα δεν κρατήσαμε εμείς οι δάσκαλοι, για να τη φάτε να δυναμώσετε εσείς τα παιδιά. Μην τη σπαταλάτε, σας παρακαλώ, είναι κρίμα! Είν’ αμαρτία!»
Την πήραν πάλι τα δάκρυα. Κι έκλαιγε, έκλαιγε...
Μαζευτήκαν όλοι τριγύρω της. Μονάχα ο πειραχτήρης έμεινε στο θρανίο του με το κεφάλι κατεβασμένο. Οι άλλοι σπρώχνονταν ποιος πρώτα να την αγκαλιάσει, ποιος να της πρωτοπεί «από το δικό μου, από το δικό μου, κυρία, να πάρετε λίγο!»
Ούτ’ ένα τενεκεδάκι δεν άγγιξε η δασκάλα. Μόνο έκλαιγε, έκλαιγε... "
Απόσπασμα από το βιβλίο της Λότης Πέτροβιτς Ανδρουτσοπούλου: Ο καιρός της σοκολάτας
Αύριο, Πέμπτη 10 Οκτωβρίου, επίσκεψη στο Δημοτικό θέατρο
Οι μαθητές του σχολείου μας (εκτός από τα πρωτάκια) θα παρακολουθήσουν στο Δημοτικό θέατρο αύριο, Πέμπτη 10 Οκτωβρίου, την παράσταση Ο ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗΣ ΠΑΕΙ ΣΥΝΑΥΛΙΑ.
Λίγα λόγια για την παράσταση:
Μια σπουδαία συνεργασία σε μια μεγάλη παράσταση…!!! Η μπαντίνα της Φιλαρμονικής Εταιρίας Μάντζαρος μαζί με τους Κουμ-Κου-Art σε μία μοναδική σύμπραξη… Εξήντα μουσικοί της μπαντίνας Μάντζαρος επί σκηνής και επτά μέλη της ομάδας θεάτρου σκιών Κουμ-Κου-Art υποδέχονται στο Δημοτικό Θέατρο Κέρκυρας στις 9 και 10 Οκτωβρίου, για 4 συνολικά πρωινές παραστάσεις, περισσότερους από 2.600 θεατές, μαθητές Δημοτικών σχολείων του νησιού…!!!
«Ο Καραγκιόζης πάει συναυλία», σε κείμενα του Άλκη Μπαλτά (διασκευή: Σπύρος Ρουβάς και Γιάννης Πουλόπουλος)…Την ορχήστρα διευθύνει ο αρχιμουσικός Σπύρος Ρουβάς!
Από τους Κουμ-Κου-Αρτ…
…πίσω από το πανί: Γιάννης Πουλόπουλος, Ηλίας Μπουργουντζής, Παύλος Κώτσης
…πίσω από τις νότες: Γιώργος Πρίφτης, Κώστας Κωστούλας, Νικόλας Γεωργίου, Ευτύχης Σελεάρης
Με την υποστήριξη της Περιφερειακής Διεύθυνσης Εκπαίδευσης Ιονίων Νήσων, της Διεύθυνσης Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Κέρκυρας και του Γραφείου Σχολικών Δραστηριοτήτων
Την Παρασκευή ο συγγραφέας Σπύρος Γιαννακόπουλος στην τάξη μας!
Την Παρασκευή 11 Οκτωβρίου θα έχουμε τη χαρά και την τιμή να φιλοξενήσουμε στην τάξη μας τον συγγραφέα παιδικών και νεανικών βιβλίων Σπύρο Γιαννακόπουλο.
Σύντομο Βιογραφικό
Ο Σπύρος Γιαννακόπουλος γεννήθηκε στην Αθήνα τον Δεκέμβρη του 1981. Αρθρογραφεί από το 2008 στην εφημερίδα "Η Καθημερινή" για θέματα που αφορούν στη λογοτεχνία, τη μουσική και τα κόμικς.
(2018) Αλλόκοσμος επισκέπτης, Εκδόσεις Πατάκη
(2017) Νάνσι, Εκδόσεις Πατάκη
(2017) Ο μασκοφόρος εκδικητής, Εκδόσεις Πατάκη
(2016) Πορτοκαλάδα με ανθρακικό, Εκδόσεις Πατάκη
(2016) Το κορίτσι με το ξύλινο σπαθί, Εκδόσεις Πατάκη
(2015) Ο Τρύφωνας από τη Δρακολανδία, Εκδόσεις Πατάκη
Σύντομο Βιογραφικό
Ο Σπύρος Γιαννακόπουλος γεννήθηκε στην Αθήνα τον Δεκέμβρη του 1981. Αρθρογραφεί από το 2008 στην εφημερίδα "Η Καθημερινή" για θέματα που αφορούν στη λογοτεχνία, τη μουσική και τα κόμικς.
Τα βιβλία του:
(2019) Το αγόρι που πετάει, Εκδόσεις Πατάκη(2018) Αλλόκοσμος επισκέπτης, Εκδόσεις Πατάκη
(2017) Νάνσι, Εκδόσεις Πατάκη
(2017) Ο μασκοφόρος εκδικητής, Εκδόσεις Πατάκη
(2016) Πορτοκαλάδα με ανθρακικό, Εκδόσεις Πατάκη
(2016) Το κορίτσι με το ξύλινο σπαθί, Εκδόσεις Πατάκη
(2015) Ο Τρύφωνας από τη Δρακολανδία, Εκδόσεις Πατάκη
Εγγραφή σε:
Σχόλια (Atom)






